Life is ...

หลังจากถึงญี่ปุ่น และพบกับความงงๆหลงๆ เวิ่นเว้อ เรื่อยไป ... เช้าวันที่ 2 ของทริปเที่ยวสุดแสนจะสบาย?? ก็มาถึง ซึ่งถือเป็นวันเริ่มต้นออกเที่ยวกันเลยทีเดียวครับ ไม่พูดมากเริ่มเลยดีกว่า ...

วันที่ 2 เราจะเริ่มกันที่ออกไปดูฟูเขาไฟฟูจิกัน ซึ่งไดสุเกะซังได้บอกว่า มันเป็นอะไรที่สวยมากๆ อยากให้ไปสัมผัส เรามีนัดรวมตัวกันตอน "โกะจิ โยงจูโกะฮุน" หรือ "ตีห้า สี่สิบห้า" แต่พระเจ้าช่วยกล้วยทอด อีเมตื่น "ตีห้าครึ่ง" เจ้าค่ะ

มีสิ่งหนึ่งที่มนุษย์เรามักจะชอบทำมากๆเลย (มนุษย์อีเมก็ด้วย) เปิดแอร์หนาวๆและนอนซุกกับผ้าห่มหนาๆ บางทีเราก็มาคิดว่า ถ้าจะห่มขนาดนั้น หนาวขนาดนั้น ก็ปิดแอร์หรือเบามันซะก็สิ้นเรื่องเปล่าฟระ

ซึ่งมนุษย์เมืองร้อนส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้ แต่มันก็มีอากาศที่ฝนตก เย็นสบาย นอนห่มโผงใต้ผ้าห่ม ซึ่งเชื่อเลยว่ามนุษย์หลายๆคนชอบอะไรแบบนี้ แล้วก็เชื่อว่า มนุษย์เมืองหนาวอย่างญี่ปุ่น ก็คงชอบการนอนห่มโปงใต้ผ้าห่มหนาๆในฤดูหนาว ซึ่งบางทีก็เห็นบ่นหนาวๆกัน แต่ก็ชอบกันไม่เบา !!

เช้าวันที่ 2 ในญี่ปุ่น อีเมได้สัมผัสอารมณ์นั้นค่ะ !! ก่อนเข้านอนอีเมได้ตั้งนาฬากาปลุกไว้ ให้ปลุกตอน ตีห้าเป๊ะ แต่ด้วยอารมณ์นั้น ... อากาศหนาว ฟุตงนุ่มๆ ผ้าห่มหนาๆ คือ มันสุดย๊อดอ๊ะ บอกกับตัวเองว่า ขออีกห้านาที อ๊ะ ขออีกห้านาที ตั้งนาฬิกาให้ปลุกไปเรื่อยๆ จนคิดว่าจะตื่นแล้วล่ะ สุดท้ายสะดุ้งโหยงมาอีกที ก็ตีห้าครึ่งเลยจ้า รีบแต่งตัวอย่างไวที่สุดแล้วลงไปล้างหน้าล้างตา ทำเวลาสุดยอด

หลังจากลงไปที่หน้าเกสเฮาส์ในเวลาไม่ผิดนัด ไดสุเกะซังก็ชี้ให้ไปรอที่รถ พอขึ้นรถไปก็เห็นสาวญี่ปุ่นและฝรั่งผู้ชายอีก 3 คน แน่นอนว่าไมเคิลก็เป็นหนึ่งในฝรั่งนั่น อากาศหนาวมากๆ ตอนนั้นคิดว่า หนาวที่สุดเท่าที่เจอแล้ว สองปีที่แล้วที่โอซาก้า หน้าคอนเสิร์ตมิสชิลระหว่างรออีใหม่ดูคอนเสริ์ตว่าหนาวแล้ว อันนี้หนาวกว่า ... คุณไมเคิ๊ลก็ใจดี ยื่นผ้าพันคอให้ !! ไอย๊ะะะะะะะะะะะะะะ

ตลอดที่อยู่บนรถ อีเมก็เงียบซะส่วนใหญ่ เพราะไม่รู้จะพูดอะไรกับใคร นอกจากสาวญี่ปุ่น โนโซมิจัง เพื่อนของไดสุเกะที่พูดภาษาอังกฤษได้น้ำไหลไฟดับเลยจริงๆ อีเมได้คุยกับไมเคิ๊ลนิ๊ดดดดดดดหน่อย ตามมารยาท...

พอถึงทะเลาสาบทุกคนก็แยกย้ายกันไปถ่ายรูป หรือนั่งมองวิวกันแล้วแต่จะโปรดปราน แต่สิ่งที่อีเมทำอย่างแรกเลยก็คือ ... เดินไปกดกาแฟ


ใครจะรู้ว่า นั่งมองฟูจิ พร้อมดื่มกาแฟร้อนๆไปด้วย มันจะสุขใจได้เพียงนี้ รอบๆทะเลสาบตรงจุดชมวิวหลัก มีคนญี่ปุ่นหลายคนที่มาตกปลา !! ถ่ายรูป !! ซึ่งส่วนใหญ่แล้วก็เป็นคุณลุงชาวญี่ปุ่น ที่มาตั้งกล้องกัน สังเกตุมาตั้งแต่อยู่ญี่ปุ่นแล้วว่า คนญี่ปุ่นนี่ ชอบถ่ายรูปเนอะ ชอบเล่นกล้องกัน เห็นเด็กวัยกระเตาะเยอะมากกกกกกกกกกกที่พกกล้องโปร เลนส์จัดเต็มกัน ทั้งๆที่แบบ เฮ้ยยยยย อายุยังน้อยอยู่เลย


มันเงียบสงบๆมากๆเลยนะตอนนั้น ... ทะเลสาบนี้มองเห็นฟูจิซังได้เต็มตา ... และเงียบสงบมากๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาบรรยายแล้วว่า ช่วงเวลาตรงนั้นมันเป็นยังไง ไม่ได้รู้สึกดี้ด้า หรือตื่นเต้นที่ได้มาเที่ยว มันเป็นความรู้สึกประมาณว่า "ดีจังเลย" รู้สึกสงบ

 น้ำตกชิระอิโตะเป็นมรดกโลกพร้อมกันกับภูเขาไฟฟูจิ เป็นส่วนหนึ่งของ อุทยานแห่งชาติฟุจิ-ฮะโกะเนะ-อิซุ พร้อมกับทะเลสาบฟูจิทั้งห้า (ทะเลสาบทานุกิก็อยู่ในส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินี้)

พวกเรานั่งรถไปเรื่อยๆ จำไม่ได้ว่ากี่นาที ต่างคนต่างเงียบ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ทั้งฝรั่งจากออสเตรเลีย (นามว่าอังเดร กับอีกคนที่มาด้วยกันไม่ได้ถามชื่อ) และไมเคิ้ล และโนโซมิจัง ต่างก็ไม่ได้พูดคุยกันเท่าไร รู้สึกว่า ทุกอย่างมันหยุดนิ่งไปหมด แค่มองไปที่หน้าต่างเอง ...
หลังจากที่ถ่ายรูปแลกรูปกันดูเสร็จเรียบร้อย ก็เจ็ดโมงกว่าๆ ก็ถึงเวลากลับที่พัก ซึ่งระหว่างเดินออกจากน้ำตก พระอาทิตย์ส่องผ่านน้ำพอดี อีเมที่เดินนำหน้าเห็นรุ่งกินน้ำ ก็ตะโกนเรียกทุกคนให้มอง ตอนนั้นพากันตื่นเต้นกันใหญ่ มันสวยนะ สวยจริงจังมาก สดชื่นสุดๆ
ไม่ใช่แค่ชาวต่างชาติ 4 คน ที่มาจาก ไทย เยอรมัน ออสเตรเลียเท่านั้น ที่ตะลึงกับวิวนี้ ไดสุเกะซังที่ปีนภูเขาไฟฟูจิทุกปีและชอบภูเขาไฟฟูจิมากๆ และโนโซมิจัง ก็ตะลึงไม่แพ้กัน ... ในระหว่างที่หนุ่มฝรั่งสามคนกำลังถ่ายรูปกันอยู่ อีเมก็ไปยืนคุยกับไดสุเกะซังและโนโซมิจังที่กำลังชื่นชมกับฟูจิ พวกเราสามคนลงความเห็นถึงวิวนี้ว่า "ไม่มีกล้องไหนสามารถถ่ายฟูจิซังได้สวยหรอก" ใช่พวกเราคุยกันว่าแบบนี้ เพราะว่า "เราต้องมาดูด้วยตาตัวเอง" จบมั้ย ??  "ดีจังเลยที่มาที่นี่" เป็นคำพูดเดียวที่บรรยายความรู้สึกนี้ได้


ขากลับทุกคนเริ่มพูดคุยกันอีก แต่อีเมก็นั่งเงียบเหมือนเดิม ก๊ากกกกกกกกก โอ๊ย ชั้นอยากเรียนภาษาอังกฤษจริงจังก็คราวนี้แหละ

หลังจากกลับถึงที่พัก ทุกคนก็แยกย้ายกันไปตามแพลนของตัวเอง ซึ่งอีเมก็คุยกับไดสุเกะซังว่าจะไปไหนอะไรยังไง แพลนวันนี้ของอีเมคือ ไปเจออีใหม่ที่อาตามิ 10 โมงเช้า และเราจะไปตามรอยยูคาว่าเซนเซกัน ที่ไหน อะไรยังไง ไม่ทราบแน่ชัด !! แน่นอนว่า ยังไงชั้นก็จะไปทะเลอะนะ ฮ่าๆ ไดสุเกะซังตกใจมากๆที่ อีต่างชาติคนนี้ที่มาพักถึงใจกลางฟูจิซัง จะไปทะเล  แต่อากาศดี ฟ้าแจ่มใสแบบนี้ ไม่มีอะไรดีเท่ากับ ท้องฟ้า และทะเลสีครามอีกแล้ว จริงมั้ย ??